1868 doğumlu Bell, kadınların okutulmadığı o yıllarda Oxford Üniversitesi Tarih Bölümü'nü iki yılda birincilikle bitirdi. Alplerin hiç tırmanılmamış tepelerine tırmanan Bell, yakalandığı fırtınada bir ipin ucunda tam 53 saat asılı kalabilecek kadar cesaret sahibi.
Irak ve Suriye'yi at sırtında dolaşarak incelemeler yaptı. Aşiretleri, nüfus gruplarını, kervan yollarını, su kuyularını, yer altı ve yer üstü zenginliklerini tespit etti ve tüm bunları haritalarına işledi.
Fransızca, İtalyanca, Almanca bilen Bell, Türkçe, Kürtçe, Farsça ve Arapça'yı konuşabildiği için, Ortadoğu'da yüzlerce aşiret ve kabileyle kolayca ilişki kurdu, birbirine düşürebileceği ve Osmanlı'ya karşı ayaklanabilecek kabileleri belirledi.
Arap Dünyası'nda o kadar saygı ve sevgi gördü ki, "Irak'ın Taçsız Kraliçesi", "Çöl Kraliçesi" ya da "el-Hatun" gibi unvanlarla anıldı. Günümüzde bile, Arap ders kitaplarında adı "kahraman kadın" olarak geçiyor.
Arkeolojik çalışmalar yapıyor gibi görünerek tüm Ortadoğu'yu gezen Bell, elde ettiği bulguları İngiliz çıkarları için çarpıtmaktan hiç çekinmedi. Günlüğünde, "Her aşireti burası sizden bir parça, sizin aslınız bu diye ikna etmek için gayret gösteriyorduk. Çoğu zaman da başarıyorduk" diyor.
Arap isyanlarının örgütleyicisi Arap Lawrence'ı da o yetiştirdi.
Ortadoğu konusunda o kadar küstahlaşmıştı ki, günlüğüne şu satırları yazmıştı: "Bu sabah tüm vaktimi Bağdat'taki ofisimde Irak'ın güney sınırlarını belirleyerek geçirdim. Çok güzel bir sabahtı...' Bell, 1919 yılında bugünkü Irak devletinin sınırlarının çiziyordu.
İngiltere'nin sömürgeci planlarını adım adım gerçekleştirerek ülkesinde kahraman ilan edilen Bell, günlüğüne "burada çok yalnızım, bu yalnızlıkla çok fazla devam edemem" diye yazdı ve 1926'da 58 yaşında aşırı dozda uyku ilacı alarak intihar etti.