Kadın adamı çok seviyordu...
Yemyeşil ovaları verdi adama,
yaşam fışkıran...
Beni seviyor musun?
Evet dedi adam...
Güneşini, ayını verdi kadın,
yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına...
Beni seviyor musun?
Tabi dedi adam...
Kadın çağladı
Gürül gürül akan pınarını verdi adama.
Beni seviyor musun?
Elbette, dedi adam...
Kadın bağlandı
Yaşam ipini adama verdi.
Bir oldular, tek oldular adamla
Beni seviyor musun?
Biliyorsun dedi adam...
Kadın dağlarını verdi adama,
tırmandılar doruklara.
Beni seviyor musun?
Aşağılara baktı adam zirveden,
başkalarını gördü
Sustu adam...
Ağladı kadın...
Gözyaşını verdi adama,
almadı adam.
Kadın onurunu verdi adama,
şaşırdı adam...
Sordu yine usulca kadın
Beni seviyor musun?
Onu da seviyorum seni de dedi adam...
Verecek bir şeyi kalmadığında...
Senin yüreğine ihtiyacım var dedi adam
Başkasını sevebilmek için...
Çıkarıp yüreğini verdi kadın.
Adam korktu
Beni seviyor musun dedi adam?
Sesi yoktu söyleyemezdi
Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı
Kalbi yoktu kadının sevemezdi
Onuru yoktu kadının yaşayamazdı...